1. عناصر تقویت کننده محلول جامد. فسفر دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی را به شدت افزایش می دهد. همچنین مولیبدن، تیتانیوم و وانادیم وجود دارد. عناصری که در صورت کم بودن محتوای اثر کمی دارند و در صورت بالا بودن مقدار، دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی را افزایش میدهند، سیلیکون، کروم و مس هستند. انتقال چقرمگی به شکنندگی را کاهش دهید. دما نیکل است و دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی ابتدا توسط منگنز کاهش و سپس افزایش می یابد.
2. عناصری که دو فاز را تشکیل می دهند. کربن یک عنصر مهم برای افزایش شکنندگی سرد لوله های با دقت بالا با دو فاز است. با افزایش محتوای کربن در محصول، محتوای پرلیت در محصول افزایش می یابد. به ازای هر 1 درصد افزایش در حجم پرلیت، میانگین دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی 2.2 درجه افزایش می یابد. . این اثر محتوای کربن بر شکنندگی فولاد فریتی-پرلیتی است. عناصر ریزآلیاژی مانند تیتانیوم، نیوبیم و وانادیم برای تشکیل نیتریدهای پراکنده یا کربنیتریدها اضافه میشوند و باعث میشوند دمای انتقال شکلپذیری-شکنی محصول افزایش یابد.
3. اندازه دانه بر دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی تأثیر می گذارد. با درشت شدن دانه ها، دمای انتقال چقرمگی به شکنندگی افزایش می یابد. پالایش دانه، تمایل به سرد شکنندگی لولههای با دقت بالا را کاهش میدهد که روشی پرکاربرد است.
